27 Kasım 2017 Pazartesi

Elenika (Yorum) - Handan Gökçek


KÜNYE

Kitabın Adı: Elenika
Kitabın Türü: Roman
Yazarı: Handan Gökçek
Yayınevi: Yakın Kitabevi
Sayfa Sayısı: 167
Baskı Yılı: 2014

TANITIM BÜLTENİ
"Aşk çocuk... Tende mi hapsolmaktır yoksa kalpte mi? Yoksa her ikisinin esaretinde erimek midir? Ah nasıl da eklemleniyor kemanının sesi geceye... Tam bitmişken ömrüm, tam Niko'ya ait gidecekken... Kalp büyük bir kazandır, altında ten ateşinin yandığı, bütün duyguların hesapsızca, fütursuzca kaynadığı, kaynadıkça yalnızlık buharının ömrü kapladığı... Bir damla çocuk, o sihrin aşk olması için bir damlaya ihtiyaç vardır. Hiç beklemediğin bir anda o damla o kazana düşer. Yalnızlığın buharı değişir, dönüşür ama özünü kaybetmez. Damla buhar olup uçana kadar... Beni anlamak için zorlama kendini... Yaşamı akışına bırak; çünkü ona hükmedemezsin, durduramazsın, ondan vazgeçemezsin..."

KİTABIN YORUMU
Biterken...
Sevgili arkadaşlar yaşlılık genç olanlar için ne ifade eder ki? Sanırım hiçbir şey. Peki, yaşlanınca o gençler ne hissedecek? Muhtemelen koca bir boşluk. Evet, seksenlerine gelen Elenika'da aynen böyle hissediyordu. Üstüne birde neredeyse 50 yıldır sevdiği adam yanında yoktu. Bazen hüzünler üst üste gelir, hepimizin hayatında olduğu gibi. Yıllardır içindeki hüznü kimseye anlatmayan Elenika'nın bir gün oturduğu binasına bir kiracı taşınır. Aslında kiracısı Birgen'inde büyük bir derdi vardır. O da kimseye anlatamamaktadır. Ve farkında olmasa da bir sebepten bu binaya taşınmıştır. Onu yaşlı Elenika'ya bağlayan bir gizem vardır. Öyle ki, Birgen çok zaman geçmeden o gizemin ne olduğunu keşfeder, ölüm. Elenika bir yandan ölmek isterken uzun yaşamaktadır, Birgen ise tam tersi bir hayatla karşı karşıyadır. Devamı neler oluyor diyen arkadaşlarımı romanı okumaya davet ediyorum. Bu hoş ve anlamlı arkadaşlık yüreğinize dokunacak. Hele de gençliğinde fiziği ve sesiyle sahnelerin vazgeçilmezi olan Elenika ile Niko aşkını merakla okuyacaksınız.
Kitapta çaresizce Niko'yu seven Elenika'nın aynı zamanda birlikte yaşadığı Toma karakterine büyük bir sadakat duyması beni ayrıca düşündürdü. Gerçek hikâye mi onu bilmediğim için psikolojik açıdan bir yorumdan bulunmak istemiyorum. ;)

0 yorum:

Yorum Gönder