23 Ocak 2017 Pazartesi

Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu (Yorum) - Stefan Zweig


Biterken...
Sevgili arkadaşlar kitap 60 sayfalık da olsa hikayede o kadar yaşanmışlık var ki, okurken bu kadar kısa sayfalara yazar nasıl sığdırmış diye hayret ediyorsunuz. Sonsözdeki açıklamada olduğu gibi Viktorya çağının hem özgür olmaya çalışan kadını hemde o özgürlük içinde aşkını toplumsal değerleri kenara koyarak seven bir kadını görüyoruz. Ne kadar uğraşırsa uğraşsın duygusuz ve umursamaz bir adamın aşkını talep edip duruyor. Ve sonunda pes etmek zorunda kalıyor. Ben hiç bu kadar uzun bir mektup okumamıştım. Edebi açıdan ve yaşanmışlıklar açısından okumaya isteyenlere mutlaka tavsiye ederim. 
 Alıntı:
“Biliyorum, biliyorum, çocuğum dün öldü –şimdi artık benim için yalnız sen varsın dünyada, yalnızca sen, benimle ilgili hiçbir şey bilmeyen sen, bu arada hiçbir şeyden haberi olmayanı oynayan veya her şeyi ve herkesi alaya alan sen. Evet, yalnızca seni beni asla tanımamış olan ve hep sevdiğim sen.” Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu - Stefan Zweig


0 yorum:

Yorum Gönder